کم بودن «منی» چه ربطی به کارهای مغزی و روانی دارد ؟
در اینجا این پرسش به میان می آید که کم بودن «منی» چه ربطی به کارهای
مغزی و روانی دارد ؟ در پاسخ آن باید بگویم که : مقداری از «منی» جذب خون
انسان میشود و در ساختن سلولهای مغزی و استخوانی و دیگر لوازم بدن
انسان کمک بسیار خوبی میکند. اکنون اگر کسی در اثر «جلق زدن» در
نوجوانی یا جوانی مقدار زیادی از «منی» خود را هدر دهد و حرم کند نتیجه آن
این است که مغز و اعصاب- بویژه اعصاب چشم ها و شنوایی انسان- از آن
مقدار «منی» که در نیرو بخشیدن به مغز و اعصاب لازم است بی بهره و محروم
می شوند و رفته رفته آن نوجوان یا جوان مبتلا به بلای را از نظر قوای مغزی و
عصبی ناتوان می سازند. در نتیجه چنین فردی از نظر «ظریب هوشی» و کنترل
اعصاب و بینایی چشم و محکمی مهره های کمر دچار ناتوانی و ضعف میشود و
دستی دستی خود را با آن عمل ناپسند «جلق» به ورطه زیانهای جبران
ناشدنی می اندازد. از سوی دیگر مقداری از «منی» صرف رشد خود « بیضه
ها» می شود. ولی نوجوان یا جوانی که عادت به « جلق زدن» پیدا می کند
با هدر دادن «منی» خود جلوی رشد طبیعی و لازم بیضه های خود را می گیرد و
با این کار نکوهیده، باعث می شود که بیضه هایش رشد لازم را نکنند و کوچک
بمانند. بیضه هایی هم که از اندازه لازم کوچکتر باشند روشن است که نمی
توانند به اندازه کافی «منی» بسازند. در نتیجه آن جوان مبتلا به «جلق زدن» با
بیضه های کوچک و «منی» ناکافی، هم به مغز و استخوان و اعصاب خود زیان
میرساند و هم اگر ازدواج کند نخواهد توانست از نظر «لذت جنسی» همسر
خود را خشنود سازد و در انجام این عمل- یعنی « آمیزش جنسی» که از نظر
شرعی و اجتماعی و بقای نسل انسانی کاری است لازم و پسندیده کامیاب و
روسپید نخواهد بود.
در همین جا لازم و بسیار واجب است که به نوجوانان و جوانان و مردانی که به
عمل ناشایست و زشت «جلق زدن» مبتلایند هشدا دهیم و به آنان سفارش
اکید بکنیم که: ای عزیزان ! « منی» شما مایع گرانبهایی است که در نیرو
رساندن به مغز و اعصاب و استخوان و مهره های کم شما بزرگترین نقش را
بعهده دارد. هر گونه هدر دادن این مایع گرانبها بویژه هدر دادن آن از راه عمل
ناشایسته « جلق» - مغز و اعصاب و استخوانها و مهره های کمر شما را رفته
رفته ناتوان و فرسوده خواهد کرد و شما را دچار « پیری و از کار افتادگی
زودرس» خواهد ساخت. اگر می خواهید مغزی فعال و توانا، اعصابی آسوده و
قوی، استخوانهایی محکم و زنده و مهره های کمری سفت و مردانه کاری
داشته باشید، از هر گونه دفع شهوت نامشروع و غیر لازم و غیر طبیعی جدا
خودداری و دوری کنید. بدانید که اگر به این کار زشت و زیان آور خود ادامه
دهید، روزی که ازدواج کنید نخواهید توانست از « آمیزش جنسی» لذت ببرید
و نخواهید توانست همسر خود را نیز راضی و خشنود کنید و در نتیجه زندگی
زناشوئیتان تلخ و سیاه خواهد شد.
این نکته را باید یادآوری و روشن کنیم که بسیاری کسان گمان می کنند که «
منی» تنها برای « آمیزش جنسی» بکار می رود و فقط برای این کار لازم است
و بس !
« منی» در بدن انسان و ساختن و نیرومند کردن بدن و اندامهای انسان نقش
بسیار داد که در مقایسه با نقش « عمل جنسی» آن بسیار بالاتر و با اهمیت تر
است.